ای رفته ز دل، رفته ز بر، رفته ز خاطر

بر من منگر تاب نگاه تو ندارم

بر من منگر زان که به جز تلخی اندوه

در خاطر از آن چشم سیاه تو ندارم

ای رفته ز دل راست بگو بهر چه امشب

با خاطره ها آمده ای باز به سویم؟

گر آمده ای از پی آن دلبر دلخواه

من او نیم او مرده ومن سایه ی اویم

من او نیم آخر دل من سرد و سیاه است

او در دل سودا زده از عشق شرر داشت

او در همه جا، با همه کس، در همه احوال

سودای تو را ای بت بی مهر! به سر داشت

من او نیم این دیده ی من گنگ و خموش است

در دیده ی او آن همه گفتار نهان بود

وان عشق غم آلوده در آن نرگس شبرنگ

مرموز تر از تیرگی شامگهان بود

من او نیم آری لب من این لب بی رنگ

دیری است که با خنده ای از عشق تو نشکفت

اما به لب او همه دم خنده ی جان بخش

مهتاب صفت بر گل شبنم زده می خفت

بر من منگر تاب نگاه تو ندارم

آن کس که تو می خواهیش از من به خدا مرد

او در تن من بود و ندانم که به ناگاه

چون دید و چه ها کرد و کجا رفت و چرا مرد....؟

-----------------------------

پ.ن: زندگی جاریست... مثل همیشه!

 پ.ن:من برای تو می خونم هنوز از این ور دیوار... هرجای گریه که هستی خاطره هاتو نگهدار! این خیال لعنتی تا کی با منه؟ در خاطراتی که بر نام تو حک شده مومیایی ام. ای پر حسرت از عاشقانه...

 پ.ن: سعی می کنم به همه چیز با لبخند نگاه کنم... اما خجالت می کشم ...غریبه است هنوز برایم!