دلتنگی هایم را

با بادبادک

برایت می فرستم

تا بدانی...

به تو که می رسد

امید می شود ...

به من که برمی گردد

نوید زندگی می دهد

تو مهری من زمین بی قرارم

به دورت "گردش بسیار" با من

-------------------------------------

پ.ن۱: پاییز کم کم داره خودش رو نشون می ده. منتظر اولین رگبار پاییزی ام که به صدای سیاوش گوش کنم... «فصل پاییزی من که می رسه...»

پ.ن۲: این همه سریال ساختن. کلی مردم رو تو دلهره انداختن که اگه نرجس با فریده روبرو بشه چه قیامتی می شه! اما هیچی نشد. تموم سریال «روز حسرت»یه طرف دو قسمت آخر و سر هم بندی کردن برای آخر ماه رمضون هم یه طرف. واقعا حیف از این هم وقتی که پای این سریال هدر شد.

پ.ن۳: بعضی از آدما ارزش جواب دادن ندارن. ارزش هیچی رو ندارن. آدمایی که ادعای انسانیت می کنن اما به جای عقل توی کله شون پر از کاهه! آدمایی که توی پی نوشت هم جایی ندارن چه برسه توی زندگی آدم!!!

پ.ن۴: فکر می کردم دانشگاه خیلی خیلی سخت تر از امتحان کنکور باشه اما حالا همه ذهنیتم عوض شد.